rss

Koopkrachtmeting

Politiek Retoriek

31 Jul 2011 | 17:54

0 comments

Het CBS publiceerde twee weken geleden dat voor het eerst sinds het begin van de metingen, onze koopkracht gedaald is, en wel met 0,5% in het 2e kwartaal van dit jaar.

Dat is niet best. We zijn dus armer geworden. Een half procent armer is iets wat je je niet goed kunt voorstellen. Het betekent dat de modale Nederlander, per dag 30 cent minder te besteden heeft. Per dag merk je het misschien niet, maar per week tikt het toch al gauw aan tot een liter benzine, of een zak patat.

Ik ben altijd benieuwd hoe ze hier achter komen. Prijzen veranderen, maar producten ook. Hoe meet je dan precies de koopkracht? Hoe vergelijken de heren van het CBS mijn bakje  rechtsdraaiende griekse geitenyoghurt van 200 gram, met een literfles langhoudbare yoghurt van de Volnij uit 1980? Of mijn Blackberry, waarop ik kan internetten en e-mailen en gratis naar China kan skypen, die 249 euro kost, hoe vergelijken ze die met de Nokia 8810, die ik in 1999 kocht voor 600 gulden?

Moeilijk moeilijk.

Maar er moeten natuurlijk ook wel categorieen zijn waar het makkelijker is. Benzine bijvoorbeeld. Daar is toch wel duidelijk sprake van stijgende prijzen. Maar betekent dat ook dalende koopkracht, als je tegenwoordig 2 keer zoveel kilometers met een liter diesel rijdt als 20 jaar geleden, met minder kans op ongelukken of letsel omdat de auto veiliger is? Volgens het CBS wel.

Je kunt je toch niet aan de indruk onttrekken, dat Inflatie (en daarmee koopkracht) nietszeggende, artificiële getallen zijn.  Er zijn veel indicaties dat we niet armer, maar rijker worden. Dingen worden misschien iets duurder, maar je kunt er ook veel meer mee.

Aan de andere kant is de stijgende koopkracht van de afgelopen decennia ook misleidend. Er zijn voldoende indicaties dat veel bevolkingsgroepen niet rijker, maar armer worden. Armoede en rijkdom zijn relatieve begrippen, en als 1 ding als een paal boven water staat, dan is het wel dat in ons land de inkomensverschillen toenemen. 30 jaar geleden, verdiende een CEO (die term kenden we toen nog niet) misschien 10 tot 20 maal Modaal. Tegenwoordig is een factor van 100 geen uitzondering.

Dus wat moeten we er eigenlijk mee, dat fenomeen ‘koopkracht’?  Dit concept dat al tientallen jaren de doorrekeningen van de verkiezingsprogramma’s en regeerakoorden beheerst, terwijl het volkomen arbitrair is. Als het kabinet nog wat bezuinigingsmogelijkheden zoekt,  is het misschien een idee om het CBS op te heffen?

Ebel Kemeling

volg dewetvankemeling.com