rss

it’s the people, stupid!

Algemeen

14 Jan 2012 | 14:47

0 comments

tags

Groot nieuws in de landelijke dagbladen deze week.

CDA wil terug naar het politieke midden

De mensen die nog over zijn in de partij branden van verlangen om de machtspositie van weleer te herstellen. Ze denken dat het opzoeken van de oude middenpositie daarbij kan helpen.

Een kind kan zien dat dit niet zo is.

Ten eerste is het ‘midden’ alleen maar een zinvol concept in een ééndimensionaal politiek spectrum. Vroeger hadden we dat in Nederland. De middenpositie gaf macht, omdat het CDA twee kanten op kon draaien, en zo altijd de sleutel had tot grote politieke compromissen. Deze draaikontstrategie – die Balkenende overigens met succes Bos wist aan te wrijven – vormde de basis van het succes van het CDA sinds de oprichting. Tegenwoordig zijn er partijpositioneringen rond thema’s die minder duidelijk op die eendimensionale lijn te plaatsen zijn. Is het CDA linkser of rechtser dan de PVV, linkser of rechtser dan D66?

Ten tweede:  Alleen grote partijen kunnen zich succesvol in het politieke midden nestelen.  Maar daar mag je niet uit afleiden, dat je groot zou kunnen worden door in het midden te gaan zitten. Met de huidige 15 zetels, zal het CDA in het midden onzichtbaar worden.

Een afkalvende partij, die denkt dat succes te maken heeft met strategie is ten dode opgeschreven. Als ze hadden opgelet, had het CDA dat lesje al van de PvdA kunnen leren. Die hebben zichzelf gesloopt met precies dezelfde redenering die nu de redding voor het CDA zou moeten zijn. Bos was ook een strateeg, die dacht dat wat in een eendimensionaal systeem werkte in Nederland herhaald kon worden. New Labour betekent voor hem dat hij als adviseur aan de slag mocht bij KPMG.

Kiezers stemmen niet op partijprogramma’s. Het CDA weet dit al heel lang, omdat de partij altijd veel meer stemmen kreeg, dan op basis van de uitkomsten van stemwijzers verwacht mocht worden. Mensen stemmen op mensen die ze vertrouwen, en op mensen waarvan ze denken dat ze gaan winnen.

Balkenende heeft veel kritiek te verduren gehad, maar het publiek vertrouwde hem. Zoals een CDA prominent het ooit verwoorde; ‘Jan Peter is een raar mannetje, maar wij Nederlanders voelen op een of andere manier wel dat het ons rare mannetje is’. Bovendien leek hij op een gegeven moment de winnaar te kunnen worden. Dus kreeg hij nog wat extra rugwind.

Maar nu?

Verhagen.  Bleker.  Leers.  Donner.

Ik hoef er niet eens iets over te zeggen. Welk gevoel bekruipt u, als u dit rijtje namen ziet?

Inderdaad.

Ebel Kemeling

volg dewetvankemeling.com