rss

Sneeuwwitje en de onnozele dwergen

Algemeen

09 Jun 2012 | 10:27

0 comments

Woensdag werd bekend dat zoals eerder aangekondigd de Lachende Scheerkwast en Prins Pils niet aanwezig zullen zijn bij Nederland-Denemarken in Charkov. Hiermee spreekt de Nederlandse regering haar afkeuring uit over de behandeling van Yulia Tymoshenko.

Onze alom gerespecteerde staatsman – leider van een demissionair, door xenofobe tokkies gedoogd minderheidskabinet dat schoolkinderen die al jaren in Nederland wonen uitzet – geeft hiermee zijn morele visitekaartje af. Dat moet hard aangekomen zijn in het presidentiële paleis in Kiev. Overigens gaat Minister Schippers wel, want principes zijn mooi, maar het moet natuurlijk niet te gek worden.

Tymoshenko ziet er onschuldig uit. Ze lijkt een beetje op prinses Lea uit Star Wars, een film die ik overigens nooit heb gezien. En als ik u vertel, dat ze onder de blauwe plekken zat, dan wist u dat al, want haar foto’s zijn de hele wereld overgegaan. Heeft u overigens weleens goed naar die foto’s gekeken? Wat zag u daar nou eigenlijk precies op? En hoe denkt u, dat deze foto’s de gevangenis uitgesmokkeld zijn? Maar dit terzijde.

Haar opponent, Yanukovitsh, is zonder enige twijfel een boef. Het is geen geheim dat hij de afgelopen jaren op grote schaal heeft gestolen en geplunderd, en dat hij zijn tegenstanders uit de weg wil hebben om zijn bezittingen in de toekomst te kunnen blijven beschermen.

Het zou kunnen dat de redenering van de Nederlandse overheid niet veel verder reikt dan dat de tegenstandster van een slechterik hoogstwaarschijnlijk zelf goed zal zijn. Een dergelijke redenering is gebaseerd op een wereldbeeld dat zo oud is als onze literatuur,  en bezit een charmante eenvoud.

Misschien dus dat dat de bron is van de morele verontwaardiging van onze regering. Waarom deze verontwaardiging Tymoshenko ten deel valt, en niet de honderden andere politieke gevangenen die er in de afgelopen decennia in Oekraine zijn geweest, laten we dan maar even in het midden.

Maar misschien schuilt er ook wel meer achter. Tymoshenko is al decennialang een speler in het schaakspel rond de Russische gasbelangen, en de grip die Oekranie hier door haar strategische ligging al dan niet op kan krijgen. Dit spel is niet bepaald eenvoudig en het is ook niet altijd zonneklaar aan welke kant Tymoshenko staat. Allereerst – zoals alle oligarchen en politici in Oekraine en Rusland – staat ze aan haar eigen kant. De gas princess, kwam midden jaren ’90 als een komeet de Forbes Rich List binnen en is tot haar arrestatie druk geweest met het volproppen van de zakken van haar mantelpakjes. Dat dit niet altijd zonder kleerscheuren is gegaan, bewijzen de veroordelingen van haar voormalig zakenpartner (en ex-premier van Oekraine) Pavlo Lazarenko , die nu een straf uitzit in de Verenigde Staten wegens witwassen, fraude en afpersing.

Haar belangen zijn vaak in lijn met die van Gazprom, maar misschien soms ook wel met die van andere partijen. Europa heeft natuurlijk al jaren een wat moeizame relatie met Gazprom, omdat we deze absolute gasgrootmacht uit eigenbelang wel terwille moeten zijn. Onze Europese energiebedrijven dingen in steeds wisselende coalities al jaren naar de hand van deze lelijke, ordinaire, maar steenrijke prinses.

Ik ben reuze benieuwd of Rutte een idee heeft wiens belang hij nu eigenlijk dient door Tymoshenko in bescherming te nemen. Het zou op zijn minst interessant zijn om te kijken wie hem nu eigenlijk op dit spoor gezet heeft. Zou het misschien kunnen dat dit bepaalde – niet bij naam te noemen – energiebedrijven zijn, die niet zonder Russische connecties kunnen? En als dat zo is, begrijpt Rutte dan wel in welk marionettenspel hij terecht gekomen is? Wie er aan de touwtjes aan zijn armen en benen trekt? Noem het cynisch, maar ik heb hier zo mijn twijfels bij.

Ebel Kemeling

 

volg dewetvankemeling.com