rss

Kom op Mark, speel nog een stukje!

Algemeen

28 Jun 2012 | 09:06

3 comments

Overste Karremans dook weer even op in het nieuws eergisteren. Ik ben vast niet de enige die moest denken aan zijn dialoog met Mladic, die even angstaanjagend als hilarisch was:

K: “I always say: don`t shoot the piano player”
M (via tolk) “What do you mean?
K: “I mean, I always say: don’t shoot the piano player… I am the piano player”.
M “So what?

K : “I am the piano player”
M:  “Then you`re a lousy piano player”.

Het was denk ik niet alleen doodsangst, wat hij voelde. Het was ook een soort existentiële angst. Een angst dat voor het eerst in zijn leven een beslissing van hem echte gevolgen zou hebben. Die ambitie had hij nooit gehad, hij was er niet op voorbereid en ook niet voor opgeleid. Maar het was te laat om weg te lopen.

Sindsdien is hij de archetypische loser. De man die het enige wat hij had moeten doen, waar zijn hele carrière hem op had moeten voorbereiden, niet deed.  De meeste Nederlanders waren niet echt verbaasd. Zeg nou zelf, had u een heldendaad verwacht? Van een Nederlander?

Rutte zou dezelfde angst moeten voelen. Zijn speelkwartier is over. Wat hij de komende weken doet of niet doet, gaat grote gevolgen hebben.  En net als Karremans, heeft hij geen enkel idee wat te doen.

Ik ben wel blij dat we nu nog iemand hebben naar wie we kunnen wijzen. Na 12 september zal dit waarschijnlijk anders zijn. En zoals we deze lente hebben mogen meemaken, kan er uit een brede coalitie ook een hoop stupiditeit komen.  Wat in Nederland geldt, geldt in Europa ook. Politieke concessies leiden tot slecht beleid. Zoals Dilbert zegt; the IQ of a Group with n members, is 100 minus (nx10).   Dat betekent dat de haalbaarheid van beleid leidend moet zijn, en niet het ideaalbeeld. Daarmee bedoel ik niet, dat we tevreden moeten zijn met concessie-misbaksels zoals komisch duo Horkel nu aan het voorbereiden is, maar dat we de economisch verstandige route moeten kiezen, die in onversneden vorm haalbaar en uitvoerbaar is. Anders zakken we dieper het moeras in.

In dat kader een paar vragen voor Mark. En voor alle anderen met een mening over waar het heen moet:

Als bankentoezicht in Nederland niet functioneert, waarom zou het in Europa dan wel functioneren?

Waarom kunnen Italie en Spanje geen 6% rente betalen, terwijl dergelijke rentes  voor hen vroeger heel normaal waren?

Waarom zou een eurobond iets oplossen, als het equivalent daarvan (Noord Europese banken die hun zuidelijke obligaties aan centrale banken inleverden als onderpand voor laagrentende leningen) de rente niet laaggehouden heeft?

Wat is er mis mee, om in zwakke landen additionele currencies te introduceren? ( een Drachme-IOU), zodat ze lokaal kunnen devalueren, en de kapitaalvlucht stoppen?

Als een munt oorlogen kan voorkomen, waarom bestaan er dan burgeroorlogen?

 

Kortom, als we geen plan A hebben, wat is dan plan B?

Ebel Kemeling

volg dewetvankemeling.com